zaterdag 18 december 2010

Balans, en de zoektocht naar eenheid

~
De drang naar geestelijke rijping, het meer willen halen uit je leven, het onverklaarbare benaderen, en wellicht verklaren, is iets wat steeds meer opkomt. Eromheen kun je niet, het is overal. Er wordt over gepraat op tv, we lezen het in magazines en niet te vergeten de wierook winkeltjes met kaarten, boekjes, steentjes, beeldjes. We duiken in een wereld van het spirituele. Wat dat precies inhoudt weet niemand, maar het is iets met lichtgevoeligheid. De waarnemer in jezelf zijn. Bewustwording spreekt ook erg aan. Het is de tegenhanger van het snelle leven. Van de vlugge afspraakjes, geld verdienen en verplichtingen. Dit is de kant van rust en bezinning. Tenminste, dat is het idee een beetje. De vraag is of daarvoor werkelijk al die boekjes nodig zijn, waarin mensen hun ideeën loslaten over hoe ons denken functioneert. De 'mind', het bekende ego verhaal, wat het nakomertje is uit de jaren 60 psychologie, die nu reeds jarenlang uit de populariteit is, maar het nog altijd goed doet in de alternatieve kringen. Moet altijd een beetje lachen, als mensen over ego praten. Het wordt gebruikt als term, beetje los van wat het oorspronkelijk was, maar nu staat voor de verbouwereerde mens die zijn gelijk wilt. Het zelfzuchtige, als in egoïst. Kort door de bocht, is het een scheldwoord geworden. Ego, zo weten we ondertussen allemaal, is niet goed. Een lelijke eigenschap. We betrappen elkaar maar wat graag, en schromen niet om elkander ervan te betichten. Het is alsof je jezelf een beetje moet schamen, niet op de hoogte te zijn van die reeds zo bekende psychologie. Het duidt een beetje op een gebrekkige zelfkennis. Dan ga je niet in verweer, maar direct op grondig zelfonderzoek af, alvorens je die psychologische aanval op zijn geldigheid afkraakt.


Wat de commerciële spiritualiteit werkelijk doet, haar functie, is een lekkerder gevoel geven, in ruil voor... Jawel, acceptatie. Wie niet het één accepteert, zal het ander niet verkrijgen. Een ruil dus. Als Deepack Chopra iets schrijft en beweert,(een man met prachtige theorieën), en je gelooft het niet, dan heb je er natuurlijk ook niets aan. Dus hoe ver je daarin meegaat, is afhankelijk van hoeveel je wilt veranderen. Dus hoeveel onvrede je momenteel hebt. Ik hoef je niet te vertellen dat een tevreden mens niet zoekt. (wie dit tegen wilt spreken, gaat zijn gang maar, ik ga er sowieso niet op in :) , (zeg gewoon dat ik je ego gekwetst heb)) Dat kun je snel en gemakkelijk verruilen tegen een breed scala aan beweringen. De ene gaat tot hier, en de ander doet er nog een hele berg bovenop. Er zitten aardig wat onderstromingen in het begripsvermogen van de spirituele menigte. Toch is en blijft het, en dit verbaast mij dan ook, een grote eenheidsworst. Mensen discussiëren zelden over meningsverschillen. Zo van; 'mijn illusie is minder nietwaar dan de jouwe' - Niet want ik voel dat jij het fout hebt- 'Oja, mijn tarotkaarten zeggen anders een heel ander verhaal' - Dat komt omdat mijn energetische golflengte de wanordelijkheid van jouw kaarten, in een astrologische dysplasie heeft gezet-
Het zou eindeloos duren..... Er is een ongeschreven onbesproken "afspraak" om niet in elkaars vaarwater te zitten, zodat iedereen er lustig op los kan toveren. We houden het feel good gevoel vast, immers, het bestrijden of in twijfel trekken is in zichzelf al negatief! Positief blijven, betekent, non-kritisch zijn! Dit is het krachtige beschermingsmechanisme.


Graag willen, is nog niet zijn. Waar we over praten, is waar we tekort schieten. Want wat je werkelijk bent, daarover hoef je niet te redetwisten, dat heb je in je zak, dat ben je al. Hoeveel mensen zijn er wel niet, alleen al in mijn omgeving/ kennissenkring die in de alternatieve hoek winkelen? Heel veel! En zijn dit, dat is de hamvraag, nu werkelijk fijnere mensen? Zijn ze rustiger, vredelievender, begrijpend en of doortastender? Om de dooie donder niet. Alles behalve. Daarentegen ken ik wel jongens en meiden, mannen en vrouwen, die nauwelijks of nooit een boek lezen, en erg warm en vriendelijk en open zijn, niet spelen of acteren te zijn. Zij zijn prettig, en met hen ben je graag samen. Raar... hoe kan dat nou? Want als al die boekjes, en zogenaamde fantastische inzichten NIET leiden tot verbetering, wat is dan het nut, en wat is er dan waar van?
Nu komt het mooie. Wat er in die boekjes staat, kan waar zijn en niet. Daar gaat het niet om. Deepack Chopra inspireert mij ook, en zo zullen er gerust veel meer zijn. Toch weet ik dat het niet waar is. Ook besef ik dat het daar niet altijd om hoeft te gaan. De weg naar eenheid hoeft niet via logische weg. Wie zegt dat? Leermeesters zetten je vaak bewust op de verkeerde weg, een andere doelbewuste weg. zodat je iets gaat begrijpen wat in hun ogen van essentieel belang is. Dan is het allemaal voor het doel, en telt ineens niet meer de weg. Het zijn allemaal stukjes, die toevoegen aan een innerlijk leerproces. Dat leerproces blijft afhankelijk van het individu. Die vertaald en plaatst uiteindelijk alles wat hij/ zij ziet en hoort. Het is niet gelegen in wat je leest of doet, maar hoe. Hoe je ervaart en interpreteert.


Samengevat;


Ik laat in dit stuk een hoop onbesproken. Licht niets uitvoerig uit. Dat is aan jou.
Mij verbaast het, te zien dat de meest rustige onder ons, de warmste en liefste mensen, de belangeloze mens, geen mens is die bewust spiritueel begaan is. Maar de doorsnee mens, die niet eens op de hoogte is, van zijn daden en gedrag. Die doet, omdat het hem zo is ingegeven. Die handelt, naar beste kunnen. Die in het leven staat, en zonder zich ervan gewaar te zijn, mens om hem heen een warm hart toedraagt. Dat is grandioos!


Emil Snijer
~