woensdag 4 augustus 2010

Het diertijdperk

~ inhaal van verloren moraal ~

Hallo!, en welkom in de mensenwereld. Wij leven met 6,8 miljard op deze gezellige bol. Hebben sinds een paar eeuwen de hele handel overgenomen. Demografische voorspellingen zeggen in 2050 een bevolkingsaantal van ongeveer 10 miljard.
Het is hier niet altijd even gezellig, maar we leven doorgaans ethische regels na. Behalve als onze eigen belangen in het geding komen! Dan is natuurlijk alles toegestaan. Zoals je leest, het klinkt allemaal een beetje tegenstrijdig. Zo zijn er landen, zeg continenten op Aarde, die noemen wij 3e Wereld landen. Dat is een excuus om de ellende daar in een ander verklaringsmodel te gieten. Niet te vergelijken dus met die van ons. Snap je de truck?
Ieder geval, daar drijven we handel mee. De grond zit er vol met erts en edelmetaal, olie enz. De politiek is er een zootje. Mensen worden afgeslacht, en leven onder de armoedegrens. Anders gezegd, die creperen. Zij leven is een wat wij zouden omschrijven als, hel. Maar het is niet zo heel erg, want ze zijn het gewend. Alles went.
We hebben in ons land, dankzij verkeerde politiek, boeren een harde tijd gegeven, en min of meer gedwongen tot monocultuur. Dus geen geitjes, schaapjes, koeien, kippetjes en tuinbouw, maar of kippen, of koeien, of aardappelen etc. En dan wel zo dat er met minimaal geld, maximaal moet worden geproduceerd. Resultaat; Bio-industrie.
Juist, dieren zijn het haasje. En flink ook! Wij als bevolking, weten ervan, en keuren het af. Er is bijna niemand die zal zeggen; Ja maar wij moeten ook eten. Nee, we walgen ervan. Maar wat moet je? Wat kun je doen? Als jij geen vlees meer eet, eet je buurman een lapje extra. Onzin, maar waar het om gaat is, schuldgevoel. Wij zitten ondanks dit alles, met een onverklaarbaar schuldgevoel, dat als een algemeen besef aan je principes knaagt. Het is vee… Dat is het enige verschil, net als 3e Wereldlanden. Een hond of een koe, het maakt uit! voor het gevoel… Want honden zijn slimmer, en staan dichter bij ons. Met honden heb je lol. Katten net zo. Maar even op een andere manier.
Wie kijkt er wel eens naar een operatie op tv? Best wel interessant. Hoe zo’n geleerde dokter, levens redt. Wonderlijk nietwaar? Beetje luguber ook wel. Soms kijk je gewoon naar een kloppend hart. De eerste keer kijk je gewoon je ogen uit. De o.k. Operatie kamer fascineert.
Laatst zette ik de tv aan. Jawel, een arts met het gebruikelijke lampje op zijn hoofd, die blauwe kledij, het gepiep van de hartmeter…Hij was iemand aan het opereren. Assistent chirurgen, het hele team. Verwonderd wacht je af, om een blik op te vangen van het te opereren gedeelte. Zou het iets ergs zijn? Misschien een orgaantransplantatie? Dan gaat de camera omlaag, en met verhoogde hartslag kijk je gespannen naar, …”Een verdoofde kat!”
Met grote ernst en precisie, staat daar een operatie team, met uiterste vakkundigheid, een maagoperatie te verrichten bij poekie….
Dan heb je ook nog van die politieteams die een hond redden van een crackhoofd, die vergeet dat hij ook nog huisdieren heeft. Of een half demente vrouw met 30 katten, die door haar medicatie vergeten is dat ze op Aarde woont met mensen. Meestal zo’n smerige junkyard met auto onderdelen, of een camperbus, of welke achterstandswijk dan ook. Het resultaat van een graai-economie waarin sommigen heel rijk, en anderen niets hebben. Natuurlijk hun eigen schuld. Even terug naar het dier…. Het dier is er dan vreselijk aan toe, en het doet dan ook goed om er als mens naar te kijken. Hoe die heldhaftige mensen, die arme dieren redden van de beesten. Daarbij vergeten we even die zere plek. Denken we eventjes niet meer aan onze koeien, varkens, paarden, kippen en proefdieren. (De lijst is langer) En dat is de truck! Weer lopen we in het valletje, het valletje van ogenschijnlijk moraalbesef. Vereenzelviging met weldoeners. Dan zie je de betrokken man of vrouw van het animal rescue team, vaak een echte zelf- in- de- steek- gelaten- mensenhater, met krokodillentranen zijn mededogen uiten over de horror dat het dier heeft getroffen.
Steeds meer zien we die tv programma’s over arme huisdiertjes, en die brute mensen. Die paar half verdoofde slaappil, drugs gebruikers/ alcoholisten, die een dier niet fatsoenlijk kunnen onderhouden. Meestal omdat ze zichzelf niet fatsoenlijk kunnen onderhouden. Alsof het dierenleed door hen wordt veroorzaakt, ja vast! Zijn niet ook die mensen zelf het slachtoffer geworden van een zieke maatschappelijke structuur? Ik denk het wel. Maar los hiervan, gaan de echte schurken vrijuit. Die zie je niet in beeld.
Het probleem met dit soort tv programma’s is dat er zondebokken worden aangewezen. En hiermee een excuus in de ring wordt geworpen. Problemen komen van bovenaf, niet van onder. Het treft echter altijd de onderkant.
Wat die operaties betreft, hetzelfde verhaal. Leuk voor die poes. Echt. Maar gaat dit niet ietsjes te ver? Want ik voelde me behoorlijk in de zeik genomen, toen ik naar die gedachte operatie keek. Voortaan, wanneer er een operatie in beeld is, wacht ik eerst af, of het geen grap is, alvorens ik me klaarmaak voor bloederige beelden.
Het probleem zit hem in het contrastverschil. Aan de ene kant, gebruiken we in alle Westerse landen, de dieren als planten. Geef het voeding en water, uitgedrukt in biomassa, dus 5 kilo maïs wordt 1 kilo kip. En dit is geen onzin maar echt! Aan de andere kant, wordt er een katje geopereerd. Een hondje gered door een dieren-politieteam. Als ze die daadkracht eens om zouden zetten tot constructief algemeen goed. Want dit lijkt meer op een spelletje waarin wéér wordt gespot met normale intelligentie. Te vergelijken met tv na 00;00 op de commerciële zenders. Echt waar, leuk voor die krokodil, die met man en macht versleept wordt naar een andere locatie. Maar schaf dan verdomme ook die alligatorfokkerijen af. Waar krokodillen aan de lopende band worden afgemaakt voor leren jasjes en schoenen.
Want anders is het zo’n afknapper, wanneer wij als mens wakker worden uit die leugen die wordt voorgehouden. Ik doel op het moment waarop dat vervloekte kwartje valt. Het moment waarop we uit een vreemdsoortige hypnose ontwaken. Heb ik dat nooit geweten dan??

Mijn idee is om die hypocrisie terug te dringen. Gewoon vlees eten met vol besef, en niet willen vergoelijken met hondje en katje redden. Jezelf in de leugen mengen, en ogen sluiten voor wat gaande is. Die lafheid en schijnheiligheid vind ik erger dan het Globaal massale leed wat bewust berokkend wordt. Draag je schuldbesef dat je overkomt. I.p.v. selectief lokale tegenacties filmen, en Globaal uit te zenden.
Het is juist schuldbesef dat leidt tot gedragsverandering. Wat anders, dan die hap gewoon niet meer door je keel te krijgen, of het misselijk worden van het idee, wanneer je door de supermarkt langs de koelbakken loopt, en terugdenkt aan de kistkalveren, kan leiden tot verandering in jouw keuzes? Maar door; ‘redt het diertje’ programma’s houden we die vervloekte trots die de schaamte bedekt in stand. Het is bizar te zeggen, maar het leidt alleen maar tot uitstel van actie.
Al zouden we Hitler op tv zien die een baby vasthoudt, en de fles geeft, en vertelt hoe kwetsbaar het hem maakt, om die kleintjes in de wieg te zien slapen, dan was meteen een deel van de bevolking van mening veranderd. Dan was het achteraf misschien toch een goede man.
En een uitgebreid verslag van een moordenaar die zijn verhaal doet vanuit de dodencel, met tranen in zijn ogen, wekt ook sympathie. Een mening is zo maakbaar, daar wordt je bang van.
Voorkom dit, en maak van het oordelen een studie. Want straks weten we niet meer wat normaal is. Een kat opereren is niet normaal. Een hondje redden met een team, en filmen om te laten zien, dat we achteraf zo slecht nog niet zijn, is niet normaal. Een walvis doorboren met een harpoen die van binnen explodeert, is niet normaal. Een kernbom werpen op mensen, is niet normaal. Een oorlog beginnen, is niet normaal. Wapens maken waar mensen mee vermoord gaan worden, is niet normaal. Dieren fokken voor hun vacht,……

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Kritisch = analytisch